سيگارها

پرواز مي كنند

هر روز

سه زن مي ميرند

و هزار عقربه ي ساعت

گم مي شوند

در اشك هاي

عجوزه هاي پير

كاش كسي

كفش ها را

سيگاري كند!

     سه در٬دوتا باز يكي بسته....نه،دو تا بسته يكي باز.نور.سه كفش پشت هر در.دو تا از يك جفت،يكي هم خاكي،از يك نوع ديگه.از پايين صدا مياد.زني مردشو ارضا مي كنه،بچه نق مي زنه.از بالا باد مياد.خاك مستقيم ميريزه تو گلوم.اين جا يه اتاقه...سه در...دوتا بسته يكي باز.من لختِ لخت مي چرخم.يه ساعت رو ديوار،تيك،تيك....تيك،تيك....شايدم تيك،تاك.يه تخت گوشه اتاق.بايد روش بخوابم،ولي من نمي خوابم.،هيچوقت نخوابيدم.گلوم مي سوزه.خاك،لجن.سه در،تيك تاك!پنجره،نور.الان مردي مي گذره.هوا تاريك ِتاريكه،نور.زني باكره مردشو ارضا مي كنه.چهار ديوار.روهر ديوار دو ترك.تو هر اتاق يه مرد لخت.هر مرد هشت ترك.يه زن با موهاي بلند.مشكي،قهوه اي،طلايي.يه زن با چشمهاي درشت،مشكي،قهوه اي،سبز.يه زن؟نه!يه اتاق با هشت ترك و سه در.سه كفش.يكيش خاكي.تيك تاك.تخت.من روش خوابيدم؟آره...شايد نه....يه زن،لخت و رام.يه تخت.هوا تاريكه،بچه نق مي زنه.يه زن روي تخت.منم روي تخت بودم....بوسه...لجن!خون،خون از كف دستم ميره بالا،بازوم،شونم،لبم،چشم هام.يه قطره خون،هفت قطره خون،يه زن.يه غريبه تو كوچه،دوتا غريبه تو راهرو،چهار غريبه تو اتاق من.يه زن تو بغل من،چهارتا غريبه،جمعا شش نفر،خون!يه قطره،يه دريا....من تو گوشه ي اتاق،يه غريبه و يك زن رو تخت.مردي زنشو ارضا مي كنه.يه بچه نق مي زنه.من بچه مي شم.مي خوام بخندم.يه چاقو،يكم خون.زن غرق خون مي شه.غريبه ديگه نيست....من مي خندم....بچه به خنده نياز داره.....بلند بلند....بچه بازي لازم داره.....يه چاقو....سه تا كفش....سه در....يك بسته،دوتا بسته!....ساعت،تيك تيك،تيك تاك.....پنجره،نور،تخت،يه مرد مي گذره....من و زن روي تخت،بچه گوشه اتاق،خون چشامو مي گيره،يكي مي خنده،بلند بلند.من در مي رم.يه كفشم جا مي مونه....سه كفش تو اتاق....از بالا نور مياد،باد مياد...خاك تو گلومه،بچه قصه لازم داره،يكي بود يكي نبود.....زن دستشو طرف من دراز مي كنه ،من مي بوسمش،قطعش مي كنم،مي كشمش...زن مادر من مي شه،من با يه چاقو بازي مي كنم...سه در،يه غريبه در مي ره،من در مي رم.يه كفشم جا مي مونه،يه كفش اضافي تو اتاقه....من،زن تو تخت،چشمهاي مشكي،موي مشكي،چاقو زير بالش...حالا چاقو تو گلوي من...زن مي خنده....زن جيغ مي زنه،ضجه،گريه،اشك...زن نوازشم مي كنه....من ديگه بايد بميرم...داره دير مي شه...تيك،تاك.......سه در،دوتا باز يكي بسته...نه،دوتا بسته يكي باز.نور.سه كفش پشت هر در.دوتا از يك جفت،يكي هم خاكي،از يك نوع ديگه.از پايين صدا مي ياد.زني مردشو ارضا مي كنه،بچه نق مي زنه.از بالا باد مي آید.خاك مستقيم مي ريزه تو گلوم.....اين جا يه اتاقه با سه دره بسته....

تمام راه به خانه

پر است از

خورشيد هاي شلوار پوش،

آسمان هاي سرخ،

پدران اخته

كه هرروز

اردك مي زايند

با سس قارچ

و يك دوجين آسمان

كه خراب شده اند

بر سر زمين

چرا قهرمانان اين كتاب

در تخت هاي سبز

مي خوابند؟!

هر ده روز

مي شود

ده هفته

و هر ده هفته

مي شود

ده سال

و تمام سال هاي زمان

گم مي شوند

در فاصله ي

ميان دو تقلاي عقربه

ميان من و سينه ات

چند روز راه است؟

هر شب

دو جين عنكبوت

لابلاي دندان هاي

اين خانه

مي ميرند

هر شب

ماه سه گردان

بيد مي زايد

هر شب

آسمان

سگ هاي مرده

بالا مي اورد

و هر شب

تمام ساكنان اين كوچه

مي خندند

به شاعري كه

چشمهايش از تعجب

گرد مي شوند....

تمام كتاب هاي دنيا را

روزي سه دست

از بر مي كنم

تا ديگر مبهوت نشوم

از بارش باران هاي تيره

در اتاق هاي تاريك

بارش سگ هاي ميانسال

در روزهاي گرم و

بينهايت بلند زمستان

و بارش ستاره هاي فاحشه

در شب هاي روشن تابستاني

كاش كمي برف ببارد

در اجاق روشن همسايه....

من دو مي شوم

در چشمهاي تو

و هر تكه ام

تو را دو پاره مي كند

چهار،هشت و بينهايت

تكه تكه مي شوي

در هر سطر اين

شعر عاشقانه

كه فرزند ناخوانده ي من

و آتش درياست......

۳-کیمیا

اين رود پير را

به كيمياي فحش هايم

پيرتر مي كنم

تا هر غروب

خورشيد در دهان بي دندانش

خواب دريا را ببيند....

از ترس پيراهن عرق كرده ام

آغوشت را پس زدم

تا ديگر هيچ جا

خورشيد خاموش نرويد!

۲-ورد

زمين

سه بار رعشه گرفت

سه بار مرد

سه بار زنده شد

تا كسي از خواب بر خيزد

اما انگار هيچكس

ساعتي كوك نكرده است

حيف!

تقويم را از ياد برده ام